السلام علیک یا علی بن موسی الرضا
سلام به آقای خوبم، سلام به مولای عزیزم، سلام به امام رئوف و مهربانم، سلام به خورشید تابان خراسان، سلام به گنبد طلاییت، سلام به کبوترهای حرمت و سلام به زائرهای عاشقت...
امشب حرمت چراغونیه...فواره ها سبز شدن ...خیلی ها اومدن دیدنت تا شب به این عزیزی رو کنارت باشن..کبوتر هات مثل همیشه آزاد ...آزاد تر از همه ی آدم های دنیا...گاهی وقتا چقدر حسودیم میشه به سبک بالیشون ...میدونی آقاجان اگه بخوام بهترین نقطه ی دنیارو اسم ببرم میگم...ورودی نواب ..رواق دارلحجه...بست شیخ حر عاملی...من که لیاقت ندارم ولی خوش به حال اونایی که امشب تو حرمت نشستن ....چقدر هوایی شدم امشب ...
یه وقتایی که خیلی دلم میگیره و بغض گلومو خفه میکنه ...گریه میکنم و میگم یا امام رضا بیا پایین آرومم کن...بذار به پات بیفتم و بگم روم سیاهه ...شرمنده ام از همه ی اشتباهاتم....همون لحظه که منتظرم بیای و آرومم کنی....یکی تو ذهنم میگه
تو کجا ...آقا امام رضا کجا.......ولی یا امام رضا ...دله دیگه ...منطق سرش نمیشه....الان دوماهه که انتظار فردا رو میکشم....عید واقعی روز تولد توئه دورت بگردم...
روم سیاه مثل هرسال دستم خالیه ..هیچ کادویی ندارم که در شان بزرگی تو باشه....ببخش یا امام رضا...ای کاش بشه جونم رو فدات کنم...
که در مقابل تو جونم خیلی بی ارزشه....
یا امام رضا...من که لایق نیستم امشب حرمت باشم...ولی ای کاش بین اون همه آدم های آبرو دار بین اونهمه که خیلی دوسشون داری ..بین اون همه که به مناسبت تولدت کادوهای بزرگ میدن...ای کاش بین همه ی اونها یه گوشه چشمی بهم نگاه کنی که فقط گوشه چشمی از نگاه تو برای خوشبختیم کافیه....
تولدت مبارک تنها عشق دنیا